Enkele producties van Opera op Zak
zijn beschreven in de landelijke media. De recensies vindt u hieronder,
evenals enkele beeldfragmenten van producties en een radioreportage van de cursus Zen en Zang die door Opera op Zak wordt
verzorgd.
Hier ziet u fragmenten van twee
producties. De straatopera Het Kleine Opera Circus (2007) en The Stronger
(2009):
Geluid
Een radio-reportage van de cursus Zen en
Zang kunt u hier horen, gemaakt en uitgezonden door de Boeddhistische Omroep
Stichting op Radio 1:
Klik op deze link.
- door Tim Berghuis (Zwolse Courant, 13
april 2007)
"KamerOpera Festival op ludieke
wijze in gang gezet op NS-Station"
ZWOLLE - "Gelato, gelato," De
stationsgong - "er zijn vertragingen tussen Almelo en Hengelo" -
wordt plots overstemd door het belletje van een Italiaanse
ijscoman met dito tongval. In zijn run naar de trein of bus
wordt de passant tot stilstaan gedwongen door dit staaltje
straatopera, dat diende als startschot voor het tweede
Nederlandse KamerOpera Festival. Met deze vorm van
openhartigheid hoopt de organisatie de opera als geheel in de
schijnwerpers te brengen. "Heel veel mensen zien opera nog als
iets elitairs, maar wij willen laten zien dat opera ook heel
laagdrempelig kan zijn", vertel Alex Mooren.
De eerste aanzet levert meteen succes
op, want een bonte stoet zet de achtervolging in op het spontaan
verrezen operacircus. Huisdeuren springen open, automobilisten
kijken verbaasd op. Zelfs de shoarmabakker laat zijn vlees even
voor wat het is.
Het gezelschap marcheert ondertussen
van locatie naar locatie, acterend dna wel zingend. Het
repertoire van Mozart en Rossini schalt levendig over de Zwolse
straten. Gedurende de scenes doet de ijsco man verwoede pogingen
de aandacht van een operadiva te trekken, maar er blijkt al een
verloofde in het spel. De volgers grijpen in allerijl naar hun
digitale camera om deze positieve verrasing op de gevoelige
plaats vast te leggen.
Evenals het straattheater van
gisteravond, verenigt ook het KaerOpera Festival improvisatie
met experimentele voorstellingen, gekoppeld aan een stukje
intimiteit. Waarbij opera in alle gevallen de hoofdrol vertolkt.
Intimiteit en gastvrijheid met
miniopera's
- door Tobias Kokkelmans (Theatermaker,
mei 2007)
Een lome middagzon nestelt zich boven
station Kampen. Terwijl een ijle accordeonmelodie in de hitte
lijkt te verdampen, smelt langzaam het Italiaanse ijs in het
karretje van Antonio (mimeacteur Toon Kuijpers). Onopgemerkt
beweegt een NS-conducteur (bariton Neil Baker incognito)
zich tussen de toeschouwers om vervolgens uit volle borst de
'Toreador' uit CARMEN te zingen. dan fietst sopraan Caroline
Cartens wulps voorbij als een personage uit een film van Tinto
Brass. En het opgewonden publiek volgt.
Deze innemende straatvoorstelling van
stichting Opera op Zak zet meteen de toon op deze tweede dag van
het Nederlands Kameropera Festival 2007. De sfeer is intiem, de
artiesten zijn benaderbaar, de toeschouwers worden uitgedaagd in
conventionele settings.
- de Volkskrant, Kunst & Cultuur, 19
augustus 2005
(...)
Meer dan vijftig concerten en andere
manifestaties omvat het Grachtenfestival, dat in de loop der
jaren is opgebloeid uit het landelijk bekende Prinsengrachtconcert, dat zaterdag wordt gehouden. In alle
gevallen (4'33" misschien uitgezonderd) is de stilte er
om verbroken te worden. Dat wordt op komische wijze
gedemonstreerd in het mini-operaatje Hereneiland van
Joseph Horovitz, waarin twee Britse gentlemen aanspoelen
op een onbewoond eilandje, maar niets tegen elkaar zeggen, omdat
ze niet aan elkaar zijn voorgesteld. De tuin van Museum Van
Loon, waar Hereneiland ook na het festival nog wordt
gespeeld, is een prachtige locatie, en bariton Willem de Vries
en tenor Erik Slik maken er onder leiding van regisseuse Elsina
Jansen een vermakelijke boel van.
